όταν η Εκκλησία μπορεί να κάνει χιούμορ…

mistero-buffo

Ίσως είναι από τις ελάχιστες φορές που ως θεατής χάρηκα και απόλαυσα μια θεατρική παράσταση στην οποία διαδραματίζονταν θρησκευτικά επεισόδια από τη ζωή του Χριστού που προκαλούσαν ένα αβίαστο και υψηλού επιπέδου χιούμορ.

Μιλάω για τη θεατρική παράσταση «Mistero Buffo» του Ντάριο Φο που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Μοσχόπουλος και παρουσιάζεται στο θέατρο «Θησείον». Σε μια γυμνή σκηνή, χωρίς καθόλου σκηνικά και κοστούμια, αλλά με μόνο όπλο το απίστευτο ταλέντο τους,  έξι ηθοποιοί αφηγούνται κωμικά επεισόδια από λειτουργικά δράματα που αναπτύχθηκαν κατά το Μεσαίωνα στους κόλπους της καθολικής εκκλησίας με περιεχόμενο περιστατικά από την Αγία Γραφή.

Η ζωντανή αναπαράσταση διαφόρων διδακτικών σκηνών από τη Βίβλο  δημιουργούσε  δέος στους πιστούς και αποδείχθηκε τότε για την Εκκλησία ένα αποτελεσματικό εργαλείο προς την ενδυνάμωση της χριστιανικής πίστης και την προσέλκυση οπαδών. Ο Ντάριο Φο πήρε τις θρησκευτικές αυτές ιστορίες και τις ξαναέγραψε, χωρίς να αλλάξει το βασικό τους καμβά, προσθέτοντας χιούμορ, ευαισθησία, συγκίνηση και πολλή ανθρωπιά. Σ’ όλες τις ιστορίες πρωταγωνιστής δεν είναι ο Ιησούς, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά πρόσωπα καθημερινά που αναμετρούν το μικρό τους ανάστημα με το μυστηριώδες μεγαλείο του Θεού.

Ένας αγρότης που έρχεται αντιμέτωπος μ’ ένα θαύμα, η Παναγία και τα ανθρώπινα δεινά που περνάει την ώρα  που βλέπει το γιο της πάνω στο σταυρό, το πλήθος που παρακολουθεί το «θέαμα» της ανάστασης του Λαζάρου, ένας μεθυσμένος που είναι προσκεκλημένος στο γάμο της Κανά και μας αφηγείται από τη δική του οπτική πώς έγινε το θαύμα, ένας τρελός που φλερτάρει το θάνατο στο καπηλειό που γινόταν ο Μυστικός Δείπνος, είναι μερικά από τα αλληγορικά επεισόδια τα οποία προκαλούν αβίαστα γέλιο και ευχαρίστηση.

Με το καθηλωτικό και σαρωτικό χιούμορ ο Ντάριο Φο στηλιτεύει τα κακώς κείμενα της εκκλησίας, όπως το δογματισμό, την υποκρισία, τη βία και φέρνει τα θεία πρόσωπα πιο κοντά στα ανθρώπινα μέτρα.  Μ’ αυτό τον τρόπο οδηγεί το θεατή στο να αρχίζει να βλέπει με άλλη ματιά τα θρησκευτικά επεισόδια από τη ζωή του Χριστού, μια ματιά που δημιουργεί άλλοτε συγκίνηση για τον ανθρώπινο πόνο, άλλοτε συμπόνια για τους ταπεινούς και καταπιεσμένους και άλλοτε αντίδραση απέναντι στην κατάχρηση της θρησκευτικής εξουσίας. Κι αυτό  που αφήνει τελικά στο θεατή η παράσταση, μέσα από το γέλιο και την ευχαρίστηση, είναι μια αίσθηση λυτρωτική καθώς νιώθει ότι ο Χριστός είναι μέρος της καθημερινότητάς του, χαίρεται μαζί του, πονάει μαζί του, διαμαρτύρεται μαζί του και μπορεί ακόμα να κάνει και χιούμορ μαζί του.

Κείμενο: Απόστολος Μπάρλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s