μαζί στη ζωή και όχι χώρια

Δύο μικρά σχόλια με αφορμή τη θεατρική παράσταση του Γιώργου Νανούρη «Μαζί»

Αν το καλοσκεφτούμε, ό,τι καλό, ό,τι χαρούμενο, ό,τι παρηγορητικό, ό,τι θετικό, είναι καρπός συνεργασίας. Αλλιώς δεν εμπνέει για κάτι ακόμη παραπέρα που θα κάνουμε μαζί, εμείς, ο Γιώργος, η Αντωνία, ο Ανδρέας, η Γιώτα, η Κλεοπάτρα, ο Φώτης, η Αναστασία, η Νίκη… Κι αυτό που κάνουμε ή θα κάνουμε είναι εμείς· οι ανάγκες μας, οι λαχτάρες μας, τα όνειρά μας, οι χαρές και οι λύπες μας· αυτό που κάνουμε ή που θα κάνουμε είναι απλό, όσο και το τι θα κοιτάξουμε δίπλα μας, ακόμη κι απέναντί μας· κι από αυτό το απλό, που συνηθισμένοι στην απληστία και στην κατανάλωση μας φαίνεται λίγο, ο κόσμος αλλάζει, δυσκολίες ξεπερνιούνται, ο φόβος κι η ανασφάλεια δε μας τρομάζουν πια τόσο· δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχει ελπίδα, νόημα, απόφαση σε ό,τι κι αν κάνουμε. Υπάρχει φέγγος, θαλπωρή, χαρά γεμάτη κι από κοντά αγάπη.

Θα μου πείτε: λόγια, λόγια, λόγια… Τι να κάνουμε… και με λόγια εκφραζόμαστε, επικοινωνούμε όχι με μπουνιές, κλωτσιές, όχι με λοστούς, όπλα ή μολότωφ. Ασφαλώς και τα λόγια μπορούν να γίνουν βίαια όταν υπάρχει φόβος, απομόνωση, περιθώριο, αγανάκτηση, απόγνωση, απελπισία, αλλά…

Αυτό το «αλλά» ζήσαμε ένα Κυριακάτικο βράδι του Μάη στη φιλόξενη θεατρική γωνιά του Γιώργου Νανούρη. Ένα αυτός, τα μέσα του απλά, πήρε εμάς, την Αντωνία, τον Ανδρέα, τη Γιώτα, την Κλεοπάτρα, τον Φώτη, την Αναστασία, τη Νίκη… και μας είπε ήσυχα ήσυχα πως «ΜΑΖΙ» έχουμε ελπίδα, έχουμε μέλλον· «ΜΑΖΙ», λοιπόν, ας ανοιχτούμε στη θάλασσα των εμποδίων, των δυσκολιών, της περιφρόνησης, των εμπαιγμών και των προσβολών. Το σκαρί του καραβιού μας είναι δοκιμασμένο κι εμείς δεν είμαστε τσούρμο άμυαλο ούτε και παραζαλισμένο!

Γιώργο Νανούρη, σε ευχαριστούμε!

ΖΩΗ ΠΛΙΑΚΟΥ ΝΙΚΑ

Μια διαφορετική θεατρική εμπειρία είχαμε όσοι παρακολουθήσαμε την θεατρική παράσταση του Γιώργου Νανούρη «ΜΑΖΙ» στο χώρο τέχνης M Art Space. Από την πρώτη στιγμή γίναμε ομάδα αναγνωρίζοντας ο ένας τον άλλο με το όνομά του. Μ’ έναν ευχάριστο και παιχνιδιάρικο τρόπο κληθήκαμε να πάρουμε μέρος στα δρώμενα αναλαμβάνοντας ο καθένας διαφορετικές ευθύνες και διαφορετικούς ρόλους. Έτσι αισθανθήκαμε ότι όλοι μαζί στήναμε την παράσταση καθώς η εξέλιξή της στηρίζονταν στη συνεργασία όλων. Αυτό φανερώθηκε πολύ καθαρά όταν στο τέλος αντικρίσαμε τα ονόματά μας στο τοίχο, συνειδητοποιώντας πόση σημασία έχει να πορευόμαστε «ΜΑΖΙ» στη ζωή.

Με αφορμή την παράσταση αναδύονται καίρια ερωτήματα που περιμένουν από όλους μας απαντήσεις στις δύσκολες στιγμές που ζούμε.

  • Μήπως να αρχίσουμε να δοκιμάζουμε συνεργασίες μέσα από απλά καθημερινά πράγματα;
  • Μήπως χρειάζεται να κατανοήσουμε πόσο συμπληρωματικά μπορεί να δράσει ο διαφορετικός άλλος σε σχέση με μας;
  • Μήπως είναι καιρός να ανακαλύψουμε ότι η δημιουργικότητα είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης των ποικίλων και διαφορετικών στοιχείων μιας ομάδας;
  • Μήπως τελικά το «ΜΑΖΙ» δεν είναι πρόσθεση αλλά πολλαπλασιασμός;

Αποτελεί λοιπόν πρόκληση η παράσταση αυτή για να καταθέσει ο καθένας ερωτηματικά ή και απαντήσεις γύρω από την αναγκαιότητα του «ΜΑΖΙ».

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΠΑΡΛΟΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s