η ζωή δεν είναι μόνο απώλειες

κήπος στάχτες 3

«…η συνάντησή μας θα γίνει μπροστά στο θέατρο, Θυάμιδος 7, στον Κολωνό».

Το GPS πήρε οδηγίες… Θυάμιδος, ένας μικρός σε μήκος δρόμος, μεταξύ των οδών Ναυπλίου και Αργους. Θύαμις ή αλλιώς Καλαμάς.»Καλαμάς κι Αχέροντας», αφήγημα του Χριστόφορου Μηλιώνη. Πού το έχω; Να το ξαναδιαβάσω. Ποιος, όμως, στρίμωξε το ηπειρώτικο ιστορικό ποτάμι ανάμεσα σε δυό πόλεις, ιστορικές κι αυτές, της Πελοποννήσου; Και καλά αυτές είναι και κοντά στον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό. Αλλά ο Καλαμάς, τι γυρεύει εκεί; Παράταιρο πολύ… Μήπως ήταν κάποιος Ηπειρώτης, κάτοικος στο δρομάκι, που εκμεταλλευόμενος την αμηχανία των αρχών και ζορισμένος από την ανάμνηση του τόπου του, πήρε την πρωτοβουλια; Αλλά και κάποιος υπάλληλος του Δήμου θα μπορούσε. Μήπως ήταν τυχαίο, γραφτό της μοίρας; Και πού; Στον Κολωνό, στον κήπο – όχι τώρα πια -, στην δυτική πόρτα της Αθήνας από τα χρόνια του μύθου. Κολωνός, γενέτειρα του Σοφοκλή, ο οποίος του χάρισε αιώνια μνήμη με την θαυμάσια περιγραφή του τόπου από την Αντιγόνη, για χάρη του τυφλού πατέρα της, καθώς, εξόριστοι από την Θήβα, έρχονται στην Αθήνα να βρουν καταφύγιο. Η γη του εκρυψε με περισσή στοργή το σώμα ή τη στάχτη του βασιλιά Οιδίποδα, αγαθοεργό δύναμη και πηγή προστασίας για τον Κολωνό και την Αθήνα, πόλη καταφύγιο κάθε εξόριστου, διωγμένου και αναγκεμένου μέχρι σήμερα.

– Κυρία,εδώ είναι η Θυάμιδος, να και το 7. Βλέπετε εσείς κανένα θέατρο;

– Εντάξει, θα το βρώ. Ευχαριστώ. Τι σας οφείλω;

Μια σελίδα χαρτιου Α4, κολλημένη στην παλιού τύπου δίφυλλη αυλόπορτα, δήλωνε την ύπαρξη θεατρικής δράσης. Το σπίτι διόροφο, παλιό σε καλή κατάσταση. Θα παίξουν μάλλον στην αυλή. Τι άλλο θα δούμε από τους νέους καλλιτέχνες! Μπαίνω και προχωρώ. Καποιος βλέπει στην αυλή τηλεόραση. Μα πού θα παίξουν; Εδώ, πάντως, αποκλείεται. Καλωσόρισμα με δροσερό νερό και χαμόγελο αυθεντικό. Αρχίζουν να έρχονται και οι γνωστοί, ευτυχώς. Δεν έχω κάνει λάθος την πόρτα!

Η παράσταση;

Στον επάνω όροφο από την τσιμεντένια σκάλα. Μάλιστα. Πώς, άραγε, ετούτοι εδώ να έχουν διαμορφώσει τον χώρο; Γιατι ήδη από την 10ετία του πενήντα αρκετοί καλλιτέχνες εγκαταλείπουν την φαντασμαγορία τη μεγάλης σκηνής και αναζητούν χώρους μικρούς, σπίτια, αποθήκες, βαγόνια τρένων, λες και ψάχνουν φιλόξενο κουκούλι για να μεταμορφωθούν και να μεταμορφώσουν. Για να αναζητήσουμε, να σκεφτούμε, να αισθανθουμε από κοινού χωρίς στόμφο, ρητορεία και πόζα.

Τα «θέατρα τσέπης» βρίσκουν ανταπόκριση και πληθαίνουν. Το ρεπερτοριό τους καλεί σε αυτογνωσία, οι θίασοι ολιγάριθμοι, είναι παρέες, είναι συντροφιές που αναρωτιούνται και θέλουν να το μοιραστούν. Αλλά πώς να έχουν, άραγε, ετούτοι εδώ οι τρείς διαμορφώσει τον χώρο;

Ο διάδρομος διατρέχει το σπίτι απ’ την είσοδο ως το παράθυρο του δρόμου. Δέξιά και αριστερά τα δωμάτια. Χαρές, λύπες, αγάπες και διαφορές, γέλια, καυγάδες, συμφωνίες, γεννητούρια, προξενιά, θροϊσματα και ίσκιοι, μυρωδιές και κλάματα… όλα εδώ! Κι εμείς εδώ. Καθόμαστε όπως οι επισκέπτες, στη σάλα και στην τραπεζαρία. Δεν βλέπουν όλοι την ίδια σκηνή της δράσης ή του σκηνικού. Ομως ακούμε όλοι το κείμενο. Πρόκειται για μεταφορά και προσαρμογή της αυτοβιογραφικής τριλογίας του Σερβοούγγρου συγγραφεα Ντανίλο Κις «Το οικογενειακό μας τσίρκο». Αλλοτε λέγαμε βάσανα, ιστορία, περιέτεια, και πιο παλιά μοίρα, ύβρις, κάθαρση. Όλα είναι εκεί, όλα κάτι θυμίζουν, κάπου παραπέμπουν. Τα επιπλα, τα ρούχα, οι καθρέφτες, οι φωτογραφίες στους τοίχους, εκκωφαντικη ηχώ ζωής περασμένης, ο ήχος του νερού που καθαίρει, η ραπτομηχανή -ριπές αυτόματου όπλου, που όμως δεν καταφέρνει να εκτελέσει το παρελθόν, την ανάμνηση, τη ζωή. Τη Ζωή. Που είναι δική τους και δική μας και όσων θα έρθουν, που είναι μία και αδιαίρετη, αλλά και πολυυπόστατη και πολυσήμαντη, που νικάει την ατομικότητα τη λήθη και το θάνατο. Που μπορεί από τις στάχτες να αναστήσει κήπο μυρίανθο, μυροβόλο, εύκαρπο. Κήπο όπου η είσοδος είναι ελεύθερη με συνεισφορά καρδιάς.

Ευχαριστούμε από καρδιάς την Ζωή, τον Ηλία ,τον Κωνσταντίνο, την Γκάγκα, την Μαρία, την Κατερίνα-Χριστίνα, το Νίκο, την Ιουλία, τη Στέλλα, την Κατερίνα, τον Αλέξανδρο για την δουλειά που μοιράστηκαν με μας.

ΖΩΗ ΠΛΙΑΚΟΥ – ΝΙΚΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s